Drie pilare van Kleinfontein se bestaansreg en toekoms 1. Regs- en historiese begronding vir selfbeskikking: Kleinfontein se bestaansreg is stewig geanker in sowel nasionale as internasionale raamwerke. Dit word nie net gerugsteun deur Artikel 235 van die Grondwet en die historiese Afrikaner-akkoord nie, maar vind ook aanklank by internasionale VNkonvensies en die volkereg wat aan kultuurgemeenskappe die inherente reg verleen om hul selfbeskikking wettig uit te leef. Hierdie ryk historiese nalatenskap word versterk deur die feit dat Kleinfontein se eie stamvaders en pioniers destyds aktief as onderhandelaars by Codesa betrokke was om hierdie akkoord te sluit. 2. Strategiese ligging as demografiese magneetpunt: Geleë in die ooste van Pretoria—'n streek wat spog met die grootste konsentrasie Afrikaners in die hele land—dien Kleinfontein as 'n natuurlike en kragtige groeipunt. Die dorp funksioneer as 'n demografiese magneet wat mense met dieselfde kultuurwaardes aantrek, wat dit die ideale spilpunt maak vir die uitbouing en praktiese verwesenliking van 'n selfbeskikkingsgebied. 3. Ideale infrastruktuur en gemeenskapsgedrewe sukses: Omdat Kleinfontein net buite Tshwane se stedelike grens (urban edge) lê en histories onder die Oostelike Diensteraad geval het, is dit vroeg reeds by die Tshwane-metro ingelyf. Dit plaas die dorp in 'n unieke posisie om perfek aan te sluit by groter infrastruktuur- en ontwikkelingsplanne. Hierdie strategiese voordeel word aangevul deur 'n koersvaste, aktiewe gemeenskap waar inwoners met trots hul "gryskrag" en lewenservaring inspan om van die dorp 'n blywende en volhoubare sukses te maak.
Advokaat Rian Genis, voorsitter van Kleinfontein direksie, verduidelik die huidige konfliksituasie in die dorp as volg: Die interne konflik spruit uit ’n klein splintergroep (50 tot 70 van die 1 500+ inwoners) wat die dorp se wettigheid betwis, welke groeie ondermeer steun op ’n hofuitspraak wat ook obiter noem dat Kleinfontein onwettig op landbousonering bedryf word. Ekstern is daar 'n regstryd met die Tshwanemetro (City of Tshwane versus Kleinfontein), waarin weerskante mekaar dagvaar. Die konflik word vererger deur politieke onstabiliteit in Tshwane (soos die destydse skielike en onverwagse verwydering van burgemeester Cilliers Brink), wat herhaaldelik formele onderhandelinge ontspoor het. Veranderende DFA en SPLUMA-wetgewing het ook vroeëre miljoene rande se uitgawes deur Kleinfontein aan studies en verslae en voorbereiding vir formalisering, onbruikbaar gemaak, alles terwyl die media die dorp valslik as obstruksionisties uitmaak. Volgens Genis is die hoofdoel en oplossing algehele formalisering. Kleinfontein het ‘n hele ruk gelede op voorstel van ’n voormalige burgemeester ‘n voorgestelde roetekaart vir formalisering opgestel. Byna 2 jaar gelede is dit aan Tswane voorgelê tesame met ‘n voorgestelde ooreenkoms wat die roetekaart tot uitvoer sou help bring. Nadat die metro 'n hofsaak teen Kleinfontein aanhangig gemaak het, ten spyte van hierdie voorgestelde ooreenkoms en roetekaart en die saak tans sub judice is, het die partye reeds verskeie rondtes van skikkingsonderhandelinge gevoer om die litigasie buite die howe op te los. Adv. Genis en die bestuur is positief dat 'n redelike en billike skikking binnekort bereik sal word.
‘n Taakspan is deur Kleinfontein aangestel en interaksie met onder meer adjunkburgemeester Modise is reeds gevoer en formele prosesse is reeds geloods om hierdie proses van formalisering deur te voer.
