Joost Strydom
“Ek “verkies” nie op of af-marathon nie! Die af is makliker om te hardloop maar maak heelwat meer skade aan spiere. Die op is sielkundig en fisies harder. Veral om op 79km Polly shorts te kry is ‘n hartebreker! Ek het daar mense hoor vloek, hoor skel, hoor smeek, hoor bid, hoor pleit, mekaar hoor aanmoedig, mekaar hoor toesnou en mekaar hoor moed inpraat. Die op loop oor van die emosies. Ekt ‘n vinniger tyd af gehardloop en het dus ‘n beter herinnering daarvan. Maar ekt min kilos gehad vanjaar en met besering saam is dit ander faktore wat die op teenoor die af beinvloed. Ek het ‘n besering opgedoen waar ek ‘n meniscus geskeur het en kon van April af nie oefen nie. Krampe het my tot stillstand gedwing selfs wanneer kop en lyf reg was om te hardloop, laat in die wedloop. Dit was uiters frustrerend. Of daar 10 of 100km oor is, as jy stilstaan en tyd loop raak jy maar bekommerd. Ons het ‘n lang tradisie van famile wat uitdagings aanpak wat uithouvermoë verg. Pretorius en Strydom voorsate het nog altyd sulke uitdagings aangepak Dit is vir my iets wat ek geniet, geestelik en fisies wil onderhou, om in my mense se voetspore te volg. Dit is vir my uiters persoonlik, miskien NET persoonlik. Ek is ‘n beter middelafstand atleet en kompeteer beter op 13-21km waar my spoed my help. Hierdie gaan eerder vir my oor groter prentjie. Hulle sê mens raak verslaaf aan die serotonien. Ek het laasjaar euforia gevoel toe ek klaarmaak, vanjaar was dit net pyn en leiding. Min mense sien die tyd en moeite raak wat enige atleet insit. Mense oefen tans vir ysterman en ander kompetisies, ondersteun hulle asseblief as julle hulle sien. Na voltooing is die harde werk verby! Spanmaats wat deur dieselfde gaan; vroeg in die koue opstaan, braais en kuiers mis, vroeg gaan slaap op Vrydae om Saterdag vroeg te hardloop help om gemotiveerd te bly. Die Oraniers, familie en vriende se ondersteuning en aanmoediging is vir my goud. Mense se ondersteuning en baie gebed! Om ‘n gesonde liggaam te hê is so ‘n groot voorreg en om hierdie goed te kan aanpak is genade van bo. Om ‘n ASA geregistreerde klub op Orania te hê en met “ORANIA Atletiekklub” klere op die pad te gaan en ons gemeenskap te verteenwoordig beteken baie. Mens kyk sommer anders na jou eie gedrag en probeer bietjie ordentliker as gewoonlik wees. Die wegspring en deelneem aan Comrades is ‘n gevoel wat jy nooit vergeet nie. Dis elektries. Met 22 000 atlete wat oplyn vir die wegspring, sover as wat die oog kan sien ‘n “slang” van atlete wat uitkronkel teen die pad, tjok en blok skouer teen skouer. Al die tradisies soos die speel van Chariots of Fire, die hoenderhaan wat kraai, die elite atlete heelvoor, soos Gerda, Piet en ander wat regstaan om rekords te breek. Die heel agterste blokke met baie atlete wat met sekondes te spaar inkom op die 12 ure afsny. Almal hardloop dieselfde afstand. Dit is ‘n ongelooflike hoendervleisgevoel van afwagting wat nooit vergeet kan word nie.
