B y Orania CVO heers daar ’n tasbare opgewondenheid oor die jaar wat voorlê, gedryf deur ’n nuwe generasie leiers wat gereed is om die skool se trotse tradisies met vars energie te versterk. Ansuné en Daniël, die spilpunte van die leerlingraad, sien hulself nie net as gesagfigure nie, maar as ware voorlopers wat die pad vir hul medeleerders moet gelykmaak. Vir Ansuné beteken leierskap om op ’n respekvolle manier rigting te gee, waar wedersydse respek die kern vorm van elke interaksie. Sy glo dat leiers die verantwoordelikheid dra om die skool se naam met trots uit te dra, sodat elke leerder deel kan voel van iets groter as hulleself. Daniël, wat reeds sedert 2014 sy pad by die CVO-skool stap het, bring ’n diepgaande begrip van die skool se kultuur na die tafel. Vir hom gaan leierskap hoofsaaklik oor die stel van ’n voorbeeld. Hy fokus op die praktiese sy daarvan: om vir die jonger kinders te wys hoe om dinge reg te doen, van die klein takies soos stilbly in die rye en getroue huiswerk doen, tot die hantering van meer komplekse sosiale uitdagings. Hy merk tereg op dat leerders dikwels makliker na hul portuurgroep luister as na onderwysers, omdat ’n medeleerder soms ’n boodskap op ’n meer toeganklike manier kan oordra. Hierdie vermoë om as skakel tussen die personeel en die kinders te dien, is ’n sleutelelement van hul planne vir die jaar. Wanneer dit by die hantering van dissipline en konflik kom, het albei leiers ’n duidelike visie. In ’n era waar boeliegedrag dikwels na sosiale media verskuif het en meer oor woorde en "katterigheid" gaan as oor fisiese kontak, is hulle waaksaam. Daniël glo daaraan om vinnig in te gryp waar nodig, terwyl Ansuné ’n meer berekende benadering volg deur individue wat nie hul kant bring nie, eenkant te kry vir ’n opbouende gesprek. Hulle vul mekaar uitstekend aan: Daniël is die dominante denker wat vinnig op sy voete kan besluit om orde in chaos te bring, terwyl Ansuné die georganiseerde kragbron is wat met fyn detail en deeglike beplanning enige projek kan deurvoer. Die duo het ’n ambisieuse agenda om skooltrots en gees te herstel. Hulle het opgemerk dat daar in die verlede ’n traagheid was onder leerders om voluit aan geesvang of die sing van die skoollied deel te neem. Hul plan is om hierdie kultuur te verander deur self die voortou te neem en die "skaamheid" onder leerders af te breek. Met inisiatiewe soos die "Orania gaan Groot"-veldtog, ’n energieke Pom-Pom groep, en die verskuiwing van geesvang-aktiwiteite na die koeler oggendure, wil hulle ’n atmosfeer skep waar deelname die norm is. Deur die fokus op gees en tradisie te plaas, wil hulle die ruimte skep vir onderwysers om ongestoord op akademie en dissipline te fokus. Die verhouding tussen onderwysers en leerders is ook ’n prioriteit. Ansuné en Daniël erken dat daar soms ’n gaping in kommunikasie en wedersydse respek bestaan. Hulle wil hierdie gaping oorbrug deur as middelmanne op te tree en te wys dat elke onderwyser werklik omgee vir die kinders se belange. Hulle merk op dat namate kinders ouer word en in kleiner vakkeuses en klasgroepe inbeweeg, die verhoudings natuurlik verbeter, en hulle wil daardie positiewe dinamika na die hele skool uitbrei. Ten spyte van die uitdagings wat ’n besige matriekjaar met 17 individue meebring, bly hulle gefokus op hul hoër roeping. Ansuné herinner haar medeleerders daaraan dat dit ’n voorreg is om in hul eie taal en kultuur onderrig te word en dat geloof die anker van al hul aktiwiteite moet wees. Daniël sluit hierby aan deur te beklemtoon dat Orania CVO ’n unieke omgewing bied waar Christelike waardes vrylik uitgeleef kan word. Met ’n nuwe bestuurstelsel en ’n passievolle mediaspan wat die skool se beeld gaan bevorder, is hierdie leiers vasbeslote om van 2026 ’n merkwaardige jaar te maak. Hulle visie is duidelik: om deur balans, goeie tydsbestuur en ’n rotsvaste vertroue in die Here, elke leerder te motiveer om tot hul volle potensiaal te groei.
