Vir die 18-jarige Jacobus Venter is die voltooiing van sy 12 jaar skoolloopbaan nie net die einde van ’n hoofstuk nie, maar die suksesvolle begin van ’n doelgerigte lewenspad. Met meer as 80% gemiddeld agter sy naam en onderskeidings in vakke soos Wiskunde, Lewenswetenskappe en Lewensoriëntering, het hierdie oud-leerling van Orania CVO bewys dat harde werk en selfdissipline vrugte afwerp. Jacobus skryf sy akademiese sukses grootliks toe aan ’n vaste roetine wat hy reeds in Graad 10 gevestig het, asook die onbaatsugtige hulp van ‘n wiskundeonderwyser, juffrou Elencia van der Walt, wie se ekstra leiding hom gehelp het om die mas op te kom. Die pad was egter nie sonder uitdagings nie. Op negejarige ouderdom is Jacobus met epilepsie gediagnoseer, wat beteken het dat hy sy seuntjiedroom om rugby te speel, moes laat vaar. In plaas daarvan om moed op te gee, het hy sy energie in ander sportsoorte soos krieket, tennis en atletiek gestort. Jacobus erken dat hy graag saam met AB de Villiers op die krieketveld sou wou staan; hy kon ure lank kyk hoe sy held speel en glo dat so ’n geleentheid sy eie krieket ’n groot hupstoot sou gee. Die jaarlikse AVS Bokkieweek was vir hom ’n hoogtepunt waar hy vriendskappe oor provinsiale grense heen gesmee het. Hy beskryf sy hantering van sy gesondheid as ’n “kop-ding” en glo dat die satisfaksie wat ’n mens put uit die bereiking van doelwitte enige opoffering die moeite werd maak. Sy pa se woorde in Graad 8 dat hy nou moet insit om die vrugte vir die res van sy lewe te pluk, was sy konstante motivering. Jacobus se toekomsplanne is stewig in ons eie land se bodem gewortel. Hy begin vanjaar met sy BSc Agric in Veekunde aan die Universiteit van Pretoria Tuks), met die hoop om teen die einde van 2026 vir Veeartsenykunde gekeur te word. Sy passie lê in die natuur en die wildbedryf; hy droom daarvan om met grootwild soos buffels te werk, met ‘n helikopter te vlieg en prakties in die veld te werk. Sy liefde vir die jagveld is reeds vroeg in Potgietersrus aangewakker en versterk deur die verhale van PJ Schoeman. Hy identifiseer homself met die karakter Fanie, die grootwildjagter, omdat hy die natuur wil ervaar op ’n manier wat min mense kan beskryf. Op ’n ligter noot erken Jacobus dat hy wens hy kon “teleport” soos die dogter in die reeks The Thundermans. Om binne ’n sekonde van een plek na ’n ander te beweeg sou baie help om tyd op die pad te bespaar – veral die lang pad see toe wat net te lank vat! Tog is hy bereid om die tyd en werk in te sit waar dit saak maak, veral op die gebied van veeartsenykunde. Veral op die gebied van veeartsenykunde wil Jacobus sy gemeenskap dien. Hy sien hierdie beroep as ’n vorm van noodsaaklike dienslewering. Volgens hom is die huidige probleme met siektes soos bek-en-klouseer direk toe te skryf aan ’n tekort aan veeartse met die nodige kennis, en hy hoop om daar ’n wesenlike verskil te maak. Wat tegnologie betref, erken hy dat kunsmatige intelligensie dalk ’n rol in chirurgie kan speel, maar glo dat die ware werk van ’n veearts fisies in die veld lê. Sy boodskap aan die jeug is duidelik: moenie voor groepdruk swig nie, stel vir jou doelwitte en werk onverpoosd daarvoor. Hy glo dat ware vriende jou sal ondersteun in jou strewe na sukses, ongeag wat ander dink. Vir Jacobus is die toekoms ’n oop veld wat hy met ’n graad in veeartsenykunde, ‘n vlieglisensie en ’n passie vir wild wil tem.
